Home

muziek brengt je overal

fanfare VREUGDEGALM linter

 

Het begon allemaal vlak na de Tweede Wereldoorlog. Op 8 mei 1945 vierde de gemeente Drieslinter de bevrijdingsfeesten. Enkele muzikanten uit Zoutleeuw zorgden voor de nodige feeststemming. Het enthousiasme van de Drieslintenaren voor dit muziekkorps was de rechtstreekse aanleiding tot de stichting van onze fanfare. Op 24 februari 1946 werd met succes een bal georganiseerd en konden de eerste instrumenten worden aangekocht. De eerste grote dag voor Vreugdegalm, 14 juli 1946, was een triomfantelijke uitstap in de gemeente. Wat een vreugde! Wat een enthousiasme! Op 7 januari 1969 nam de fanfare Vreugdegalm onder de leiding van de heer Robert PREAL uit Sint-Truiden, deel aan het Provinciaal Tornooi te Tienen en werd gerangschikt in 3e afdeling. Dirigent Arthème VANDERHOEFT loodste Vreugdegalm naar 2e afdeling. In 1995, 50 jaar na de oprichting, ontving de fanfare de titel van "Koninklijk". In 1991 werd de fakkel doorgegeven aan Hans WUESTENBERG (gegroeid uit de fanfare). Onder zijn muzikale leiding werd Vreugdegalm dat jaar nog geklasseerd in 1ste afdeling. Hans, een muzikale duizendpoot en schitterend trompettist, gaf deze groep een nieuwe impuls. Veel jeugd werd aangetrokken en het niveau ging alsmaar in stijgende lijn. De afdeling uitmuntendheid werd bereikt in 1997, leve Vreugdegalm, leve Hans. In 2006 werden zij Nationaal Kampioen in uitmuntendheid, Vreugdegalm was de beste fanfare van België. Anno 2010 bekrachtigen wij ons kunnen en werden Kampioen van Vlaams Brabant in de afdeling uitmuntendheid o.l.v. Hans Wuestenberg. In 2009 werd er beslist om de banden met Fanfare Sint Amand uit Hoeleden nauwer aan te halen. Samen muziek maken is één van de mooiste manieren van samenwerking! Nog steeds wordt er iedere vrijdag trouw gerepeteerd.

 

 

KF Vreugdegalm provinciaal kampioen in uitmuntendheid

KF Vreugdegalm is provinciaal kampioen in uitmuntendheid met 89%. Op 28 september 2014 kreeg fanfare Vreugdegalm op het Provinciaal Orkestentornooi van Vlaams-Brabant de kans om zich te bevestigen in de categorie uitmuntendheid. Bij het behalen van min 80% blijf je in je categorie en behoud je je subsidies voor de volgende vier jaar. Dus repeteren en nog eens repeteren aan het opgelegd werk "Scadawerth" en het keuzewerk "Call of the Clans". Het kon nietanders of je neuriede die stukken op het werk of op school. Nochtans is "Scadawerth" geen meezinger. We stonden op de tippen van onze tenen om dat ter wereld te brengen.

 

Enkele reacties, gesprokkeld op de repetitie tijdens de laatste week voor de wedstrijd:

" Ik hoop op een goede dag zondag." - " Ik denk nipt 80%." - "Volgens mij 85%, als iedereen er is." - " Ik heb een goed gevoel ondanks de niet zo ideale voorbereiding." - "Bij de bassen zit een optimist: De bassen gaan voor 95%."

Er zijn muzikanten die de laatste dagen zo lang hebben gerepeteerd dat ze schouderlast kregen van hun instrument vast te houden. (Misschien toch eens overwegen om een kinesist in te schakelen bij belangrijke concerten of wedstrijden?) Direct na de wedstrijd waren we tevreden.

Enkele reacties:

"Beter kunnen we niet. Er zal altijd wel iets gebeuren." - "Ik denk dat het wel goed was. Er zijn toch geen grote accidenten gebeurd." - "De optimist bij de

bassen is iets minder optimistisch. 95 % zal niet lukken." - "Alles viel goed in elkaar."

 

En de jury dacht er ook zo over. KF Vreugdegalm werd provinciaal kampioen met 89%. Op naar de finalewedstrijd half november in het Lemmensinstituuut!

 

PROFICIAT HANS - PROFICIAT MUZIKANTEN

 

De slag aan de Kleine Gete 10 augustus 2014 verslag Johan Verhaegen

ORSMAAL - Op zondag 10 augustus vond de herdenking van 'De slag aan de Kleine Gete’ plaats te Orsmaal op de grote baan tussen Tienen en St.-Truiden, daar waar de Gete onder de weg doorstroomt. De fanfare verzamelde haar troepen op de parking van het

gemeentehuis.

 

Het was even vreemd om iedere muzikant te zien paraderen met zijn bordeauxrode hemd en zijn grasgroene das al dan niet geknoopt. Geholpen door een handige app op mijn ipad was ik thuis er na geruime tijd in geslaagd een stijlvolle Windsor knoop in mijn das aan te brengen. Deze opgedane

ervaring kwam daar goed van pas. Velen heb ik die dag de das omgedaan. In ons gloednieuw uniform bezetten wij de brug over de Kleine Gete. Het machtige Belgisch leger had zijn posities al ingenomen. Nu nog wachten op het startschot van een vleugelcommandant van onze koning Filip en de plechtigheden konden starten. Een kwartier later was er nog steeds geen schot gelost. We begonnen dan maar wat marsen te spelen om onze lippen soepel te houden. Ondertussen arriveerde er vele kijklustigen en zeer belangrijke personen die gebukt gingen onder medailles ter ere van de vele oorlogen die zij gewonnen hadden. Het verkeer op de grote steenweg begon hierdoor ook wat stroef te lopen maar de commandant kapitein luitenant officier van de politie leidde alles in goede banen, enfin er was maar één rijvak. De standaard (protocol van het leger) was gestart en vele speechen,

bloemleggingen, trompetgeschal, Brabançonne en de mars van het 3 regiment Lansiers passeerden de aanwezigen. De officier die het mengpaneel van het leger moest bedienen vond het allemaal wat lang duren en liet tot driemaal toe de muziek te vroeg beginnen. Hopelijk zit hij nooit achter de knopjes van onze intercontinentale raketten. Edgard gaf mij ondertussen wat uitleg over wat een vleugelcommandant is en dat alle oneven regimenten Walen en Brusselaars zijn. De even regimenten in het leger zijn Vlamingen. Na ons leuk gesprek ging de voorzitter zich ook even bemoeien met de gang van zaken. De luidruchtige baas van de politie was niet akkoord met Edgards visie. Om die stelling wat kracht bij te zetten heb ik ook een kort gesprekje gehad met de topman van de politie. Jullie kennen mij, ik sta steeds achter de beslissingen van het bestuur. De politiechef wilde nog een nabespreking met mij na de parade maar dat is niet doorgegaan. Ondanks het diplomatieke kunnen van Edgard werd de perceptie van de burgemeester en de superieure gezagvoerder van de politie werkelijkheid. Met de fanfare op kop moest de hele stoet met konings vertegenwoordiger door het containerpark naar hoeve Halleux trekken. Ge moet maar durven. Tijdens de tocht naar de hoeve speelden wij er lustig op los en onze voorzitter regelde het verkeer, politie had men hiervoor niet voorzien. Het was een zeer aangename dag met af en toe een spannend en een grappig moment. We speelden vele marsen, meerdere korte en een lange Brabançonnes en menigmaal de zware mars van het 3 regiment Lansiers. Onze nieuwe uniformen maakten indruk, je zag ons van ver komen.

Respect voor de gesneuvelden en de soldaten uit 1914-1918 die het slagveld werden ingestuurd.

Meyboomplanting 2014

Leuven

Hans Wuestenberg - Dirigent

 

 

De dirigent met een ongekende ambitie maar met veel aandacht voor de persoon. Een muzikale duizendpoot, een razendsnelle drummer en een schitterend trompettist. Onvermoeibaar begint hij elke vrijdag opnieuw aan de wekelijkse repetities. Van een bende maakt hij een groep.

Hier enkele metaforen van onze dirigent:

Muziek moet swingen als een tet. Dat klinkt als wrotte americain. Je moet dat spelen alsof je de allereerste keer de liefde van je leven kust. Je moet daar niet aan zuigen maar op blazen. Niet gespeeld is erger dan fout gespeeld.

 

Copyright © Johan Verhaegen